Üçayların içindeyiz ve Ramazan ayına daha da yaklaşmaktayız. Fakat şu anki durumum pek iç açıcı değil. Alkol, sigara, Ahlaksız yaşam
almış başını gidiyor. Tabi bu sorunların kaynağındaki temel sorum İman eksikliği. Kendimi zorlayamam. Sıkıntıya gelememem vs.
İnsanın gönlünden neler geçiyior. Bir saat önce düşündüklerin bir saat sonrasın da değişebiliyor.
Yanlış tanımlamalar ve gözlemler veya aşırı empati kurma bu sorunda gerçek temel olabilir.
Tabi ki bu sorunlar diğer insanlarla iletişimimi olumlu ya da olumsuz yönde etkiliyor.
Mesela benim hakkımda kötü düşünceye varan bi insanla karşılaşabiliyorum ve beni suçladığı düşünceyi hiçbir
zaman aklıma geçirmememe rağmen. Bu şekilde sorunlarla karşılaşabiliyorsunuz.
Empati kurarsam bendeki hani o bahsettiğim bir saat önce düşündüklerinin daha sonra yanlış olduğunu anlama
konusunda tam anlamıyla benzerlik var. Yani bendeki hatanın başka bi insanda olması kadar doğal bişe yok.
Ancak benim o yanlış düşüncelerim sonunda içimdeki değişikleri yalnızca ben bilebilirim ve de bilirim.
Fakat başkasının yanlışlarından ne ölçüde pişman olduğu gönlünden nelerin geçtiğini ben kestiremem.
Bunları ne için yazdığım ise belli yakın zaman içinde başımdan geçen olaylar.
Ancak inanın bana bu olaylar artık büyük bi olasılıkla olmayacak.
İnsanlar farklı farklı, düşünceler de öyle.
Bu farklı düşünceler ve insanlar içinden sosyal ekonomik ve kültürel açıdan yakın olanlar
farklı şekillerle birbirlerini çekip arkadaş oluyorlar. Ancak bunun garantisini bana kimse veremez.
Kendisini dünyanın en iyi insanıyla kan kardeşiyim diye tanıtan bile sadece İNŞALLAH der
ve çatışmaların seyrini izler.
Neyse lafı uztmaya gerek yok.
Artık kum torbası olmaya da gerek yok.
En az üzülme yollarını bulmam lazım.
İnsanlar çok saldırgan tırnaklarını koparmam lazım.
Yolum gurbet şafağı beklemek lazım
Selametle deyip kendi ayaklarınla finish e koşmak lazım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder